20 nóvember 2002 :::
Ég er þessa dagana í helvíti skemmtilegu námskeiði sem heitir Viðskiptasiðfræði. Seinna skilaverkefnið í því er grein um siðferðilegt álitaefni í viðskiptum. Ég ætla ekki að birta greinina mína hér en hún fjallar um einkaleyfi lyfjafyrirtækja og siðferði þeirra.
Þegar ég var að kynna mér þessi mál fannst mér eitt samt athyglisverðast og kannski gott dæmi um hvað heimurinn er asnalegur. Þessi risa-monster-fyrirtæki, með þúsundir snillinga í vinnu, eru ekki að eyða neinum tíma eða peningum í að þróa lyf við sjúkdómum sem drepa milljónir manna í fátæku löndunum, t.d. svefnsýki (pældu í því Jórunn ef þú ert að lesa þetta.. ;), malaríu og berklum. Neinei það fara milljarðar dollara í að þróa úrræði fyrir sveitta kanann Mr. Anderson.
Mr. Anderson er aumkunarverður ameríkani sem er búinn að keyra sig út af stressi og spila öllu frá sér. Hann er þunglyndur, of feitur, getulaus, með skalla og síðast en ekki síst með sveppasýkingu undir tánöglunum. Aumingja Anderson. En sem betur fer eru til lyf við þessu öllu! Hann þarf ekki að hafa fyrir því að minnka við sig vinnuna og slappa meira af, hreyfa sig reglulega, eða eyða meiri tíma með Anderson Jr. (sem er 3 ára, ofvirkur og með athyglisbrest, og er eins og stendur á rítalíni). Hann fer bara á Viagra, Prozac, skallalyf, sveppalyf og ef eitthvað af þeim 2300 fæðubótaefnum sem eru í boði virkar ekki, þá var víst að koma eitthvað nýtt lyf við offitu.
12 nóvember 2002 :::
Ég er farinn að finna hjá mér minni og minni þörf til að koma hérna inn og hamra á lyklaborðið. Mikla það dálítið fyrir mér. Þetta er svolítið mál. Samt er ekkert mál að rúnta um netið rænulaus og gleyma sér alveg.
En ég tek til mín þessi komment um bloggleysi. Ekki samt búast við að ég fari að blogga á hverjum degi. Það gætu liðið 2-3 dagar eða 2-3 vikur þangað til næst. Hey, svo er Svenni ekkert sérstaklega aktívur í þessu.
...
Anyway. Hver man ekki eftir Garbage Pail Kids? Þetta er ég...
21 október 2002 :::
Hey, verð að mæla með tveimur myndum.
Ef þið ætlið í bíó sjáið þá Red Dragon, hún gefur Silence of the Lambs lítið eftir (veit ekki alveg hversu lítið, það er svo langt síðan ég sá hana). Hannibal er í hörkustuði sem fyrr og Ralph Fiennes er magnaður sem fjöldamorðinginn.
Úti á leigu mæli ég með Torrente. Það er furðulegt hvað það hafa fáir séð þessa snilldarræmu. Þetta er ekki mynd fyrir húmorslausa femínista (þ.e. þá sem eru bæði húmorslausir og femínistar, það er í lagi að vera annað hvort) .. hún fjallar um mann sem er svo óendanlega mikið hyski að það er bara snilld. Hann er rasisti, karlremba, fyllibytta og lifir á örorkubótum pabba síns. Sjáið Torrente. Hann er alvöru hyski.
16 október 2002 :::
Vá hvað ég er hamingjusamur í dag! Flugleiðir voru að kynna nýtt pródúkt sem heitir Smellir og gengur út á það að x mörg pláss í hverri flugvél eru föl fyrir 20 þúsund með sköttum til London eða Köben, og um 27 þúsund til annarra staða í Evrópu, ef maður bókar með 3 vikna fyrirvara.
Maður hlýtur nú samt að spyrja sig: Voru þeir að sjá ljósið í markaðsmálunum eða er þetta útspil af því þeir vita að á næstu vikum byrjar nýtt félag að fljúga til London og Köben fyrir skít og kanil? Jæja það eru allavega skemmtilegir tímar framundan!
...
Það verður fótboltaveisla í virkinu á eftir. Eins gott að Atla verði sparkað ef við töpum - Litháar eru fyrir neðan okkur á heimslistanum en með mjög sterkan heimavöll. Hann ætti ekki að koma að sök núna...
Jæja, plötudómar... ég hef ekki keypt mikið af geisladiskum undanfarið, enda á ég varla bót fyrir boruna á mér (annað en þessi maður sem var að kaupa sér boru!) .. en hvað um það. Ég stundaði ólöglegt aktívítet í gær og brenndi tvo nýja diska sem Steinar vinnufélagi minn hafði komið haganlega fyrir á harða disknum hjá sér.
Sá fyrri, A Rush of Blood to the Head með Coldplay er töluvert ólíkur frumraun þeirra, Parachutes. Hann er tormeltari og drungalegri og ljóst að drengirnir hafa ekki látið sig detta í hórukassann. Þó létu þeir undan þrýstingi og gerðu hinn prýðisgóða hitsíngul In my Place. En sem sagt - ekki búast við öðrum Parachutes, þó þessi gefi honum lítið eftir er allt öðruvísi stemming yfir vötnunum. Parachutes er orðinn sígild, hálfgerð easy-listening plata en a.r.o.b.t.t.h. mun líklega ekki lenda í þeirri kategóríu. Prýðisgóð viðbót í safnið engu að síður hjá áhugamönnum um góða tónlist! Niðurstaða: 8,2.
En getið hver hinn diskurinn var? Enginn annar en ( ) með sóma Íslands, sverð og skildi Sigur rós. Verð að hryggja þá sem bjuggust við annarri Ágætis byrjun. En hey, Ágætis byrjun var meistaraverk - ( ) er Sigur rós og vel það. Vex við hverja hlustun - átta löng lög sem heita ekkert og hreyfa við manni. Nr. 4 er lokalagið úr Vanilla Sky og fleiri af lögunum snerta mann eins og maður sé staddur í einhverjum dramatískum lokaatriðum. Strákarnir okkar eru á góðri siglingu. Niðurstaða: 8,6.
14 október 2002 :::
Jæja það var fokking mikið. Miðannarprófin búin, þetta gekk svona upp og ofan, aðallega ofan, einhversstaðar fyrir neðan garðinn. Því fer reyndar víðs fjarri að skemmtuninni sé lokið, því á morgun á ég að kynna lokaverkefni fyrir geimskipið uppi í skóla. Þau hljóma hálfleiðinleg fyrir rænulausan almenning þannig að ég ætla að sleppa því að tilgreina þau. Svo er aðalfundur hjá veldinu á morgun, og ég á víst að semja skýrslu stjórnar, af því að þeir sem stjórna veldinu hafa ekki hugmynd um hvað gerðist árið 2001. Nóg að gera semsagt. En föstudaginn 13. desember held ég áfram að sjá í hillingum!
...
Svo maður haldi áfram að spóla aftur á bak þá var uppskeruhátíð peruvínsbruggara í virkinu núna á laugardaginn. Þar mættu þeir sem vettlingi gátu valdið og sötruðu 18% snafs sem er hægt að taka stóran sopa af án þess að kúgast (andstætt eplasnafs). Svo var haldið í bæinn og röflað í Skotum hægri vinstri. Á föstudaginn tók ég mig hins vegar til og keppti í söngkeppninni Eimvision ásamt boybandinu mínu, Steamship Boyz, og viti menn, við völtuðum yfir keppinauta okkar! Þannig að núna er ég ekki bara bruggmeistari, stjórnarformaður og heimshornaflakkari, heldur líka poppstjarna! Geri aðrir betur!
10 október 2002 :::
Aðeins 38% Bandaríkjamanna styðja árás á Írak án samþykkis Sþ! Myndi segja að þetta séu nokkuð góðar fréttir. Sýnir að ekki einu sinni hjólhýsahyski og hillbillies í þessu hvíta landi eru að tapa sér algjörlega í þjóðrembunni. Það fer að verða erfiðara og erfiðara fyrir mafíuna sem stjórnar þarna að treysta á fordóma og fáfræði fólksins. Sem er gott.
Írakar eru búnir að bjóða BNA að skoða þá staði þar sem þeir segja að gjöreyðingarvopn séu framleidd. Ekki það að það skipti neinu máli, því Bush ætlar í stríð og er löngu búinn að ákveða það. Það verða fundnar upp enn fleiri afsakanir á næstu dögum eða vikum til að fara í árásarstríð og tönnlast á þeim. Hvað er hinn almenni Bandaríkjamaður tilbúinn að horfa á marga samlanda sína sprengda í tætlur til að Bush-klíkan fái ennþá meiri olíu, peninga og völd?
Kannski sannar lýðræðið gildi sitt í þessu máli, kannski verður decent fólk svekkt þegar það sér að það er hægt að teygja almenningsálitið í furðulegustu áttir. Kannski verður Bush-klíkan ósátt við lýðræðislega niðurstöðu og tekur til sinna ráða. Hún hefur gert það áður. Og þá erum við öll í vondum málum.
09 október 2002 :::
Beindi auganu aðeins að Kastljósinu áðan og þar voru Stebbi Páls og einhver kona sem ég man ekki hvað heitir að tala um blogg! Sniðugt. Úgg... þetta er í annað skipti í dag sem ég blogga um blogg.
...
Stefni að því að liggja yfir hinu uppörvandi námskeiði Fjárhagsbókhald á morgun. Skrópa í tímann hjá hrauninu sem er að kenna það og leggjast yfir þetta. Er ekki mikið búinn að vera að fylgjast með en veit að eignir = skuldir + eigið fé. Dálítið skrýtið annars að vera að læra svona menntaskólanámsefni á síðustu önninni í Háskólanum .. stærðfræðikennarinn var að demba sér í markgildi og samfelld föll, sem ég lærði fyrir 6 árum í MR. Lífið gengur í hringi.
...
Aldrei er nógu mikið mælt með Hnakkusi! Maðurinn er búinn að fara á kostum undanfarna daga.
Mig langar geðveikt til að vera minna latur við að blogga, en það er ekki að ganga. Svo er það yfirleitt þannig að þegar andinn kemur yfir mig og mig langar til að tjá mig um eitthvað, þá er ég órafjarri nettengdri tölvu, en þegar mér dettur í hug að blogga þá dettur mér ekkert í hug að blogga um! Hvítt...
07 október 2002 :::
Ég og Snorri fórum á Mekong áðan. Ég tek til baka allt það ljóta sem ég sagði um þennan stað - þótt ég fari ekki ofan af því að ég sakna sveitta dvergsins með bringuhárin sem kunni ekki mannleg samskipti. Fékk úrvals Pad Thai, svo eru þeir byrjaðir aftur með rétt dagsins (kjöt í gumsi).
Munið þið eftir SETI (search for extraterrestrial intelligence) þar sem hægt var að leggja til reikniafl tölvunnar sinnar í leit að geimverum? Mig minnir að það hafi aðallega verið fólk sem var búið að horfa á of mikið af stjörnustríðsmyndum sem var með það í gangi hjá sér.
En núna getum við lagt til dauðan tíma tölvunnar í eitthvað sem skiptir máli - krabbameinsrannsóknir! Þessir aðilar eru í samvinnu við Krabbameinsfélagið í USA og Oxford-háskóla og eru að vinna frumumódel sem krefjast fáránlegs reikniafls.. lesið þetta bara - ég ætla að setja þetta upp hjá mér amk.
01 október 2002 :::
Ég er sko þokkalega fúll yfir að hafa ekki verið valinn á þennan kjörseðil. Auðvitað kaus ég Þorstein Guðmundsson, hann er flottastur. Atalkintome?
Í 101 Reykjavík er fjöldinn allur af góðum veitingastöðum í hinum ýmsu verðflokkum. Staðir sem selja góðan mat á viðráðanlegu (skyndibita) verði eru þar almennt fjölbreyttari og betri en í suburban hell, þar sem úrvalið einskorðast við amerískar keðjur (með nokkrum undantekningum). Staðir eins og Eldsmiðjan, Vitabar, Devitos, Shalimar, Hornið, Krua Thai, Kaffibrennslan og fleiri staðir eru staðir sem gott er að búa í nágrenni við þegar þynnkusvitalöngunin tekur völdin. Einn af þessum stöðum hefði getað komist á ofangreindan lista, en hann fær því miður ekki að vera þar. Hann heitir Núðluhúsið og þangað fór ég í gær. Maturinn var fínn en að svona látlaus og sveittur staður skuli voga sér að rukka 1100 krónur fyrir einn matarplatta og kók er ofar mínum skilningi. Hélt að Tælendingar væru hressari en þetta. Enda var húsið tómt þegar við komum og tómt þegar við fórum. Gamla góða Núðluhúsið sem maður fór á og fékk sér skólaskammt í frauðplastboxi á 100 kall hefur orðið botnlausri græðgi að bráð, og mun fara flatt á henni. Gott að vita til þess að það komast ekki allir upp með að okra á Íslandi! Mæli í raun frekar með því að menn bregði sér bæjarleið yfir í 105 Sóltún og snæði á hinum ný-commercialíseraða Mekong, ríflegir skammtar af Kao Pad og Pad Thai á 600 kall.
29 september 2002 ::: Decode-sirkusinn ætlar engan endi að taka. Dálítið athyglisvert að flestum finnst það bara helvíti jákvætt að 200 manns hafi verið sagt upp. Það er nú út af fyrir sig slæmt að missa vinnuna, en svo skildist mér líka einhvern tíma að fyrirtæki sem segir upp þriðjungi starfsmanna sinna stæði ekkert allt of vel. Hvernig er aftur með ríkisábyrgðina, Dabbi?
Annars eru allir að tjá sig um þetta og þetta er strax orðið þreytt. Það sem mér fannst hins vegar fyndið var þessi samningur sem þeir gerðu við eitthvað lyfjafyrirtæki. Það á nefnilega að fara að finna offitugenið. Er þetta í alvörunni viðurkennt? Mér finnst eitthvað svo krúttlegt og fyndið þegar heilu fjölskyldurnar þjást af offitu og segja "þetta er allt í genunum". Skýringin er ekki sú að það eru 3 bílar á heimilinu, alltaf til nammi inni í skáp, ruslfæði tvisvar á dag og að menn éti sig afvelta af kvöldmatnum, áður en þeir slafra í sig snakki, nammi og 2 lítrum af gosi yfir vídeóspólu kvöldsins. Neinei, þetta er stórfurðulegt. Allt í genunum. Og núna kemur Kári to the rescue. Þetta eru sérstaklega góð tíðindi fyrir Bandaríkjamenn, en í BNA er offitugenið hvað skæðast.
27 september 2002 :::
Þá er maður loksins tengdur heima aftur. Ég færði öll mín viðskipti yfir til Íslandssíma í síðustu viku til að spara peninga. ADSL-ið datt út í tvo daga og olli það töluverðum titringi á heimilinu, bæði andlegum og líkamlegum. Byrjunarörðugleikar hafa kostað um 4-5 símtöl í þjónustuverið en ég og sambýlingar getum glaðir strokið oss um bumbuna og vafrað á 512K tengingu núna. Ennfremur hefur póstföngum mínum fækkað um eitt. Núna eru bara þessi virk:
25 september 2002 :::
Hvítara gerist það ekki! Ég horfði aðeins á sjónvarpið í kvöld, aldrei þessu vant, þegar ég var heima hjá múttu. Litla systir mín var alveg æst í að horfa á The Bachelor á Kananum.
Fyrir þá sem ekki hafa séð þetta rusl þá er þetta sem sagt "raunveruleika"-þáttur með einum eftirsóknarverðum piparsveini (þurrkuntulegum 31 árs stjórnunarráðgjafa frá San Fransisco) sem á að velja eina af 25 konum sem hann fær að kynnast. Þarna fer auðvitað töluverð síun fram, hann byrjar á að kjósa burtu tíu mestu hraunin og svo koll af kolli. Þegar hér er komið við sögu eru bara fjórar eftir. Allar æstar í strákinn. Hann fer með hverri og einni þeirra í heimabæinn og hittir foreldrana. Þær kynna hann fyrir foreldrum sínum sem tilvonandi eiginmann. Svo fer hann úrvinda upp í flugvél og hittir næstu. Á öllum heimilunum er öskrað á háa C-inu þegar litla stelpan kemur heim og foreldrarnir byrja að rekja garnirnar úr tilvonandi tengdasyninum.
Þvílíkt sorp. Ekkert smá hvað þetta kvenfólk leggst lágt til að komast í sjónvarp. Þær voru allar að vonast til að fá að halda áfram, en samt efuðust þær allar um hvort það væri vit í gaurnum. Það var eins og það væru milljón dollarar í boði, eða kannski er athygli á "national television" nóg til að hinn almenni Bandaríkjamaður elti gulrótina á sviði fyrir framan þorpsbúana, íklæddur bleikum nærfötum af ömmu sinni. The Bachelor er það hvítasta sem ég hef séð!
Hnakkvirkið var í bullandi samkeppni við Regnbogann í gær þegar sex manns sátu í stofunni og horfðu á myndina The Majestic á DVD. Þetta er löng mynd, 2 og hálfur tími sem hefur líklega átt að vera stórmynd, en fellur fljótlega í meðalmennskuna. Myndatakan og klippingin hæfir stórmynd en allt annað er tóm meðalmennska. Hún hefði að ósekju mátt hafa meiri húmor fyrir sjálfri sér.. tekur sjálfa sig allt of alvarlega og verður skelfilega væmin í lokin. Jim Carrey brillerar samt auðvitað þrátt fyrir að hafa lítið til að spila úr, og bjargar því sem bjargað verður. Einkunn: 5,2.
...
Magnaður leikmaður..
18 september 2002 :::
Jæja. Írakar búnir að hleypa vopnaeftirlitinu inn í landið og Kaninn þarf að finna nýja afsökun til að sprengja. Ætli þeir leiki ekki sama leikinn og gegn Júgóslavíu, þ.e. setji fáránlega úrslitakosti og gefi þeim 3 klst. til að skrifa undir.
Bush ætlar ekki að láta deigan síga þótt hann hafi enga ástæðu lengur til að ráðast á Írak (þ.e. ekki frekar en svona 50 önnur einræðisríki). Hér má sjá þorpsfíflið (lengst t.v.) á spjalli við andstæðinga sína í landsmálunum. Þeir munu vera sammála honum um það að nauðsynlegt sé að koma á þægari stjórn í Írak.
Ég var að heyra sögu af stelpu sem kláraði viðskiptafræðina, festi ráð sitt og réði sig í góða vinnu hjá banka. Hún var óhamingjusöm í Vesturbænum af því það hafði verið keyrt yfir köttinn hennar, svo hún og kallinn keyptu sér einbýlishús í Grafarvogi (og tvo bíla). Svo fékk hún sér tvo ketti og lifði hamingjusöm þangað til það var keyrt yfir annan þeirra.
Hvað getum við lært af þessari sögu? Jú.. það er ekkert betra við það að búa í úthverfi!
16 september 2002 :::
Ég á kort í Snobb Class (World Class Austurstræti) sem ég fékk á sérstöku tilboði fyrir starfsmenn Eimskips. Gallinn við að æfa þar er að maður hittir engan sem maður þekkir, en kosturinn sá að maður getur farið í svona celebrity-spotting. Þessi "celebrity" eru reyndar aðallega bara fastagestir á síðum Séð & Heyrt og hafa annars lítið merkilegt gert. Lið eins og Yasmine, Einar Bárðar og Addi Fannar. Fyndnast þótti mér þó að sjá Einar Bárðar, ennþá með einkaþjálfara síðan í febrúar og búinn að leggja þvílíkt af. Hann getur sko státað af því að vera ekki lengur offitusjúklingur. Helvíti öflugur strákurinn. Nú bíðum við bara eftir fyrirsögn í S&H: Lagði af 24 kíló! Það sem hélt mér þó aðallega gangandi í dag var Manúela Ósk, ungfrú Ísland. Mér fannst hún aldrei neitt merkilegur pappír að sjá í Hagkaupsbæklingunum en hún er alveg dead sexy. Myndast bara illa, greyið. Komdu til pabba.
...
Jæja, þá er það bíórýnin. Ég fór sem sagt á Goldmember í frekar aumum sal í Laugarásbíó í gær. Hafði heyrt margt misjafnt en var bara nokkuð sáttur. Húmorinn er aðeins súrari en í fyrri myndunum en höfðaði amk. til mín. Fyrirtaks kúk- og pisshúmor og gott glens. Mike Myers klikkar ekki frekar en fyrri daginn og Fat Bastard fetar í fótspor Einars Bárðar. Einkunn: 7,2.
14 september 2002 :::
Ég er stoltur... ég vaknaði ekki þunnur í morgun! Fyrir þá sem finnst það ekki mikið afrek má benda á að ég vaknaði síðast óþunnur um helgi í Sarajevo 29. júní síðastliðinn. Vona að mamma og pabbi séu ekki að lesa þetta, þá færu þau að hafa áhyggjur. Sérstaklega í ljósi þess að ég sötraði hægt og rólega kippu af flöskubjór heima hjá Gunna í spilamennskunni.
...
En stefnan er tekin á gleði mikla hjá Kalla vini Svenna í kvöld. Það verður eitthvað rænuleysi þar geri ég ráð fyrir. Á eftir að fara í ríkið.. spurning um að spara bara pjening og detta í heimabruggið? Það ætti að vera orðið sæmilega drykkjarhæft núna eftir vikugeymslu.
13 september 2002 :::
Var að fá stjörnuspá frá vit.is senda í símann minn.
Notaðu tímann frá kl. 9-13 til að sinna ást & samskiptum. Það að gera eitthvað skemmtilegt fyrir aðra skapar jákvæðni í eigin lífi. (Tungl 60° Venus)
Jahá. Þið hefðuð átt að segja mér þetta fyrr. Klukkan var nákvæmlega 13 þegar ég fékk þetta, og ég sinnti mjög lítið ást og samskiptum á þessum tíma. Spjallaði reyndar við Ósk og Rebekku á MSN, en mest allur tíminn fór í að gera skilaverkefni í Forritunarmálum.
En það er ekki öll von úti. Lítum á hitt sms-ið sem ég fékk:
Hugsun þín er afslöppuð & skýr milli kl. 17-21 & því gott að verja tíma í nám & pælingar eða fara út í bæ & tala við fólk & útrétta (Tungl 120° Merkúr)
Ég hlakka til þegar hugsun mín verður afslöppuð og skýr.. hún er það nefnilega svo helvíti sjaldan. Hugsa að ég fari í ríkið (niðri í bæ), kaupi inn fyrir helgina og tali við fólk. Setjist síðan niður með bjór (allt í lagi því hugsunin er svo skýr) og verji tímanum í pælingar.
Bush sagði að Saddam hefði ráðist á Íran árið 1980 og Kúveit 1990. Hann hefði skotið langdrægum flugskeytum á Sádi-Arabíu, Barein, og Ísrael, ríkisstjórn hans hefði fyrirskipað að allir á aldrinum 15 til 70 ára í nokkrum þorpum Kúrda skyldu drepnir. Hann hefði beitt efnavopnum gegn Íran og 40 íröskum þorpum.
USA hefur skotið langdrægum flugskeytum á öll þessi lönd, og myrt tugþúsunda saklausra borgara á aldrinum 15 til 70 ára, á efnavopn, sýklavopn, jarðsprengjur, kjarnorkuvopn ofl. ofl. Rekur skóla fyrir hryðjuverkamenn og einræðisherra í Mið- og S-Ameríku og hegða sér almennt eins og þeir séu yfir alla hafnir.. áskilja sér rétt til að standa utan við alla alþjóðasamninga í umhverfismálum, afvopnunarmálum, stríðsglæpadómstól osfrv.
11 september 2002 :::
Jæja, þá er 11. september runninn upp og ekki búið að sprengja neitt í loft upp ennþá. Klukkan er reyndar ekki nema 5.13 í New York núna, þannig að við skulum bíða og sjá.
Annars frábið ég mér algjörlega að taka afstöðu í þessu prívatstríði USA og bókstafstrúarmúslíma. Ég hef samúð með fórnarlömbum beggja. Það er alveg skiljanlegt að brjálæðingarnir í Al-Qaeda séu brjálaðir út í USA, það eru það allir nema eitthvað heilaþvegið hyski. Allir sem hugsa, sama hvort þeir eru þröngsýnir bókstafstrúarmenn eða frjálslyndir menntamenn, geta bent á eitthvað rotið í fari Kanans. Hvernig er ekki hægt að vera á móti ríki sem:
- Neitar að samþykkja alþjóðlegt bann við jarðsprengjum
- Vill auka olíubrennslu í heiminum
- Heldur úti herstöðvum í 100 löndum
- Ræður öllu í spilltum og ógeðslegum stofnunum á borð við IMF
- Skuldar samt Sameinuðu þjóðunum pening
- Gerir út 51. fylkið, Ísrael, sem tekur 4 milljónir araba í bossann daglega
- Allar viðbætur á þennan lista eru vel þegnar
En hey.. eru Bandaríkin ekki kyndilberar frelsis og lýðræðis í heiminum, og allir sem eru á móti því annað hvort "evil" eða kommúnistar?
Þetta var 11. september-hugvekja Baldurs. Takktakk.
...
Haloscan-kommentakerfið er komið aftur í gang. Ef það böggast aftur tek ég það endanlega út. Kommentið á meðan þið getið!
Ég var að lyfta núna áðan í fyrsta skipti í hálft ár og komst strax í gamla fílinginn. Er að spá í að nýta mér þennan skyndilega áhuga og fara að pumpa járn næstu 3 mánuði (sem er tíminn sem það tekur yfirleitt að fá leið á þessu). Þetta er alltaf bærilegra þegar maður er í félagsskap, fór með Snorra í Hreyfingu og komst í svo mikinn ham að ég var á tímabili farinn að messa yfir honum eins og einkaþjálfari.
Þessi 10 ára piltur er búinn að lyfta síðan hann var tveggja ára og keppa í vaxtarrækt síðan hann var sjö:
Eins gott að þið farið að byrja sem fyrst, hlunkarnir ykkar. Annars var þessi viðbjóður í boði Rebekku. Hún er næm á svona lagað, stelpan. Fréttina má lesa hér.
Stelpa.. pissa. Nei. Kúka.
...
Fór annars á Mekong áðan. Það eru komnir nýir eigendur. Staðurinn lítur nokkurn veginn eins út en er alveg búinn að missa gamla sjarmann. Tússtaflan er farin og tölvuprentaðir matseðlar komnir í staðinn. Þurrkuntulegi kallinn með bringuhárin er farinn og tvær (já, tvær) stelpur komnar í hans stað. Ekki hægt að fá kók heldur bara pepsí. Svo var maturinn þurr og asnalegur, og engir svona blautir kjúklingaleggir tilbúnir í potti. Eini ljósi punkturinn er að þeir eru ekki búnir að hækka verðið. Ég sakna gamla Mekong, blessuð sé minning hans.
The Believer er mynd með súru plotti (en sannsögulegu) um gyðing sem er jafnframt nasisti. Alveg að farast úr biturleika yfir því að hafa verið rekinn úr skóla fyrir gagnrýna hugsun, og öðrum komplexum. Dálítið spes mynd.. gaurinn sem leikur aðalhlutverkið er dálítið líkur Benedikt Erlingssyni og nær þessum súra karakter bara nokkuð vel. Einkunn: 7,7.
Shallow Hal fjallar um gaur sem er endalaust mikið hyski og með allt of háan standard. Svo einn daginn er hann dáleiddur til að sjá einhver ógeðsleg hraun sem hinar mestu drottningar (þ.e. ef þær eru "fallegar að innan"). Þið getið svo rétt ímyndað ykkur alla væmnina sem er hægt að spinna í kringum svona plott, og já, hún notfærir sér það óspart. Á nokkra góða spretti en að öðru leyti slöpp og full af amerískri væmni. Einkunn: 4,6.
...
Ég hoppaði hæð mína af gleði (með fyrirvara) þegar ég las Fréttablaðið í morgun. Lággjaldaflugfélagið sem er búið að standa til að stofna í 3 ár núna á víst að byrja að selja eftir nokkrar vikur. Ekkert má gefa upp. Skiljanlegt, því eftirfarandi tvær fullyrðingar munu eflaust alltaf gilda um Flugleiðir (annars ágætis flugfélag) :
a) Flugleiðir kunna ekki að markaðssetja flug fyrir Íslendinga til og frá Íslandi
b) Flugleiðir reyna alltaf hvað þeir geta til að bola samkeppnisaðilum út af markaðnum sem fyrst, í krafti stærðar sinnar
En ég vona að þetta flugfélag muni dafna... þá getur maður kannski stundað sitt helsta áhugamál, að ferðast, meira en maður hefur gert.
"Wait, I'm not a dictator!" you cry! Well lets look at the check list: Unelected? Check! Use wars and xenophobia to boost popularity? Check! Total control of the media so they never say a bad word against you? Check! Kill scores of innocent people to get what you want? Check! Do anything to get your hands on oil? Check! Inhumane treatment of prisoners? Check! Face it, you're a dictator, and no amount of gloss will hide that fact… or the fact you're a borderline retard who looks like a monkey!
Höfuðsnillingurinn Sveinn Kjarval, einnig þekktur sem Hnakkus, hefur hafið upp raust sína á öldum bloggvakans. Hvet alla sem vettlingi geta valdið til að kíkja á það sem hann hefur að segja.
...
Djöfull er heimurinn kominn út í mikið rugl. Lítum aðeins á nokkrar staðreyndir. 60% Bandaríkjamanna og 90% Breta eru á móti því að það verði ráðist á Írak án samþykkis SÞ. Flestir leiðtogar Evrópuríkja eru á móti því. Fyrrverandi yfirmaður vopnaeftirlitsins segir að það sé ekki séns að Saddam sé búinn að þróa gereyðingarvopn, og þau sem hann á fyrir keypti hann af Bandaríkjunum á sínum tíma. Og það virðist varla vera meirihluti fyrir því að fara út í stríð í þinginu í USA.
Samt er eins og Bush og hans klíka séu löngu búin að ákveða að koma Saddam frá. Eða a.m.k. fara í stríð. Og hann þurfti bara að ræða einslega við Tony Blair í nokkra tíma til að fá hann til að lýsa yfir skilyrðislegum stuðningi við stríð (bendi aftur á 90% andstöðuna hér að ofan). Maður hlýtur að efast um heilindi þessara manna. Hvaða klíka stjórnar heiminum í dag? Það eru fjölmargar ástæður fyrir þrönga valdaklíku til að koma af stað stríði. Vopnaframleiðendur þurfa að selja vopn. Óstöðugleiki í Mið-Austurlöndum ýtir undir vopnasölu. Kannski þarf USA nýja leppstjórn við Persaflóa úr því að Saudar eru ekki jafnþægir og þeir hafa verið. Það er eitthvað viðbjóðslegt baktjaldaplott í gangi og maður fær óbragð í munninn.
Ekki ósvipað því þegar maður heyrði að fullt af mikilvægum mönnum hefðu hringt sig veika 11. september. Hvort styrktu árásirnar þá eða veiktu Bush og hans klíku? Þurfti hann ekki eitthvað smá boost til að draga athyglina frá kosningasvindlinu og þeirri staðreynd að hann hafði ekki meirihluta atkvæða á bak við sig?
06 september 2002 :::
Púff, nú verður heldur betur söðlað um. Djammarinn fer í pásu og námið fær forgang. Þetta er í raun í fyrsta skipti sem ég fer eftir því sem allir kennararnir í MR sögðu manni (þegar þeir settu á skyndipróf daginn eftir ball) : Námið á alltaf að ganga fyrir félagslífinu (haha). Það er heldur ekki annað hægt, því minn er að vinna alla daga nema miðvikudaga eftir hádegi. Og hvað er planið fyrir helgina? Læra. Búið að setja fyrir heimadæmi og skilaverkefni og nú verður allt sett í gang.
...
Það var annað en síðasta helgi, sem ég átti alveg eftir að minnast á. Á föstudaginn fór hálf deildin beint eftir vinnu á sumarskemmtun Eimskips, sem var algjört rokk. Kepptum í þremur íþróttagreinum: Blöðrubyggingu, fatasöfnun og helíumsöngvakeppni og lentum í 2. sæti. Gleðin hélt svo áfram á Gauknum en um miðnætti fór ég með Svenna á Sólon og þar tók ekki minni gleði við, það kom í ljós að HR-djammararnir höfðu ákveðið að fjölmenna þangað í djamm. Hlunkarnir tóku mynd af mér á leiðinni heim með keppnisbandið....
Laugardagurinn var ekki síðri, við héldum kveðjupartý fyrir Svenna Kjarval og gerðum einn nágrannan brjálaðan. Fór líka á kveðjutónleika Rúnk á Grand rokk og þeir voru algjört rokk. Almenn gleði stóð langt fram eftir nóttu og fram á næsta dag.. svo að segja. Nú tekur alvaran við og það er ekkert gaman.
05 september 2002 :::
Jess maður. Tóbaksfyrirtækin eru í krossferð fyrir frelsi og réttlæti til handa Íslendingum. Þau segja að nýju tóbaksvarnarlögin brjóti í bága við stjórnarskrána.
Hér má sjá riddara réttlætisins, þá Roy Herold og Joost Keulen (lögfræðingar sem starfa af hugsjón greinilega), á blaðamannafundi en þeir komu til Íslands gagngert til að berjast fyrir rétti okkar.
Þessu ber að fagna. Loksins stendur einhver upp fyrir rétti einstaklinganna. Og að sjálfsögðu er þetta fyrst og fremst barátta góðmennanna fyrir stjórnarskrárvörðum réttindum okkar en ekki barátta af þeirra hálfu til að græða meiri peninga. Og af hverju ættum við svo sem að fetta fingur út í það? Þeir mega alveg halda því fram að reykingar skaði í rauninni engan eins og þeir hafa gert síðustu áratugi. Markmiðið er TCS: Total Customer Satisfaction - að kúnninn komi aftur og aftur og sjái ekki ástæðu til að hætta viðskiptunum (lærði þetta í markaðsfræði í dag.. ). Íslenska ríkið er bara að þvælast fyrir.
02 september 2002 :::
Þrjú dæmi um heimskulega fordóma:
a) Íslendingar fussa og sveia yfir því þegar tælenskar eða filippseyskar konur, búsettar á Íslandi, fara saman að versla og í saumaklúbb.
b) Íslendingar í útlöndum stofna Íslendingafélög og Íslendingakóra, og verða bestu vinir bara af því þeir eru Íslendingar.
a) Íslendingum finnst furðulegt þegar útlendingar sem hafa verið búsettir á Íslandi í 25-30 ár halda Thanksgiving eða vinna á aðfangadagskvöld til að fá frí á jóladag.
b) Íslendingar sem hafa verið búsettir í útlöndum í 25-30 ár láta senda sér lakkrís og hangikjöt og halda jólin á aðfangadagskvöld.
a) Íslendingar ráða sér vart fyrir hneykslun á þeim fáu útlendingum sem kæra sig ekki um að læra íslensku og vilja skylda alla til þess (+ taka upp íslensk nöfn).
b) Flestir Íslendingar í útlöndum nota enskuna ef þeir geta. Veit dæmi um tölvunörda sem hafa farið til hinna Norðurlandanna í nokkur ár og eru ekki enn búnir að læra t.d. norsku!
29 ágúst 2002 :::
Ég varð ekki fyrir vonbrigðum með myndina sem við horfðum á í Virkinu á þriðjudagskvöld, norsku kómedíuna Elling. Hún veitir manni innsýn í heim geðsjúkra, einfeldninga og furðufugla en það stoppar mann ekki frá því að veina úr hlátri á köflum. Fyrir Elling er það að ganga yfir gólfið á veitingastað svipað og fyrir venjulegan mann að fara á Suðurpólinn...
Að sjálfsögðu hafa Hollywood-menn komist á snoðir um snilldina, enda naskir á að þefa uppi allt sem er skemmtilegt og söluvænt (myndin mokaði amk. inn í Noregi). Meira að segja búið að ráða hinn ofmetna Kevin Spacey í aðalhlutverkið. Reikna með að sú mynd verði mjög svipuð, bara með Hollywood-stjörnum og tökur, klippingar og slíkt í Hollywood-stíl. Og þessi 50% Íslendinga sem geta ekki horft á annað en Hollywood-myndir eiga eftir að dást að því hvað konseptið er nú frumlegt...
En Elling fær 8,7 hjá mér.. slagar hátt í ágætiseinkunn.
...
Skoðið Hlunkinn!
27 ágúst 2002 :::
Ég var að finna botninn á blogginu. Eitthvað fífl sem kallar sig hroki og þorir ekki að segja til nafns. Svo sem ekki óeðlilegt miðað við skoðanir hans, en ef hann hefur í alvörunni þessar skoðanir þá ætti hann nú alvarlega að íhuga það að láta líta á sig.
...
Sat annars í fyrirlestrum í allan morgun og þurfti ekki nema 2 kaffibolla til að halda mér vakandi. Þessi tala mun eflaust hækka þegar líða fer á þessa síðustu önn mína í HR. Ekki síst í ljósi þess að námskeiðin heita Stærðfræðileg greining og Forritunarmál.
26 ágúst 2002 :::
Ansi viðburðarík helgi er að baki. Á föstudagskvöld kom saman hópur af fólki sem kynntist í sandkassanum snemma á 9. áratugnum. Fengum okkur frostpinna (fullorðinsútgáfuna) og bjór, rifjuðum upp gamla tíma og töluðum um mömmur okkar. Ég og Bjössi bróðir vorum þeir einu sem lögðum í bæinn (klukkan 4, úff.. ) .. á Hverfisbarinn þar sem dyraverðirnir voru með einhverja rauða borða á upphandleggnum, skemmtilega ósmekkleg áfengisauglýsing. Litli bróðir var fljótur að sjá að þarna voru menn að hafa nasismann í flimtingum, og spurði dyravörðinn hvort hann væri nasisti. Hef lúmskan grun um það, því honum var hent út.
...
Á laugardeginum var svo ansi skrautleg afmælisveisla í Virkinu. Menn komu og fóru, en það fór eins og alltaf að hörðustu boltarnir urðu eftir og fengu fyrir vikið aukaskammt af bollunni sem var í boði hússins, eftir að við hringdum í fröken Dominos og pöntuðum 8 lítra af gosi í viðbót (og lítinn skammt af brauðstöngum, til að ná upp í lágmarkspöntun). Fórum ekki í bæinn fyrr en um 3 og gott ef við hittum ekki Betu rokk í fullum camouflage-skrúða, dansandi stríðsdans. Kíktum svo á Kaffi Sólon, sem er bara Hús málarans með smá breytingum. Nokkuð skondið samt að liðið sem maður hitti á Málaranum áður en hann varð sveittur og þreyttur var mætt aftur á Sólon hinn seinni. (gott að yfirborðskennda snobbliðið sem stundaði Sólon fyrri var ekki mætt aftur, hverjir voru hvar-gengið, Guðlaugur Þór og gamla stúdentaráðshyskið).
...
Pizzurnar í pizzaturninum á Lækjartorgi eru annars alveg fáránlega góðar. Veit ekki hvort það er vegna ástandsins sem maður er í þegar maður borðar þær. En konseptið er ótrúlega skondið. Bara 12" pizzur með pepperoni og gos, og bara opið þegar fólk er á djamminu.
...
Ég fékk þó nokkrar afmælisgjafir og kann mönnum bestu þakkir. Meðal annars Leoncie-diskinn (brenndan), klámmara á VCD, golfkylfur, Paul Auster-skáldsögu og síðast en ekki síst frumraun hljómsveitarinnar Leaves (í boði Rebekku og Þórhildar takk stelpur!) - alveg mögnuð plata. Þessir drengir eru að slá hljóðlega í gegn í útlandinu og eru ekkert að hæpa sjálfa sig upp hérna heima eins og ýmsir ónefndir aðilar. Minna á Coldplay, Radiohead, og gott ef ekki Suede þegar þeir voru upp á sitt besta (fyrir slagaraskífuna Coming Up) - en persónulega finnst mér Leaves skjóta þeim ref fyrir rass (veit reyndar ekki með Radiohead... en.. ). Þeir eru komnir með dreifingarsamning við Warner-mafíuna og ég treysti þeim til að verða heimsfrægir og vonandi halda áfram að gera góða hluti (lesist: fórna ekki listrænum metnaði til að selja meira).
23 ágúst 2002 :::
Freistaðist til að bæta einum diski í körfuna í síðustu amazon-pöntun. Þessum hér:
Magnaður gripur, nokkurs konar bræðingur af hip-hoppi, diskói og sýrupoppi. Frægast er eflaust lagið Frontier Psychiatrist ("this boy needs therapy"). Vex við hverja hlustun! Verðsamanburður: Amazon 2200 kr. (hingað kominn með öllum sendingarkostnaði, vaski og tolli), Skífan 2600 kr. Á hvaða plánetu býr Skífan?
...
Kláus kom formlega saman í gær í fyrsta skipti í langan tíma. Ákváðum að hafa aukafund í september þar sem brennivín og eiginkonur verða leyfðar (í akkúrat þessari mikilvægisröð). Burkni er búinn að lofa bleikri hommakokkteilastemmingu og ég treysti honum til að standa við loforðið!
Menn höfðu misjafna sögu að segja. En ég ákvað að athuga málið og brá mér á Maður eins og ég í gær.
Í stuttu máli sagt þá skemmti ég mér ágætlega. Húmorinn er ekki ósvipaður þeim í Íslenska draumnum og gengur að mörgu leyti út á að gera grín að íslenskum plebbisma. Þó fannst mér Draumurinn skemmtilegri og heilsteyptari. Myndin er dálítið upp og ofan en á sína spretti. Persónusköpunin og leikurinn er sterkasta hlið myndarinnar, og mér skilst að leikararnir hafi fengið nokkuð frítt spil. Varð fyrir smá vonbrigðum með Jón Gnarr, en nafnarnir Þorsteinn Guðmundsson (óákveðna gólfmottan og yfirmaðurinn) og Bachmann (hvatvísi geðlyfjaneytandinn) lyfta myndinni á æðra plan.
Væmnin tekur ekki mikið af tíma myndarinnar, en í þau skipti sem hún er fyrir hendi er hún gjörsamlega yfirþyrmandi og beinlínis pínleg (kannski átti þetta að vera fyndið?) Niðurstaða: Fín skemmtun og góður húmor en væmnar senur og skrýtnar artí-fartí þagnir draga hana niður. Einkunn: 6,9.
21 ágúst 2002 :::
Ég er búinn að vera að reyna að selja bílinn minn undanfarna 2 mánuði. Ætla að neita mér um þennan munað (bý og vinn í 101) og nota peningana í annað. Var að sýna tveimur strákum hann í gær, sem notuðu öll trixin í bókinni til að keyra verðið niður fyrir komandi tilboð:
"Ég myndi staðgreiða hann, en ég veit ekki alveg hvað ég get borgað mikið"
"Það þarf að fara að skipta um tímareim og það kostar 30.000"
"Lakkið er nú ekkert spes"
"Hvaða hljóð er þetta?"
En ég bíð spenntur eftir tilboði.. blankheitin munu heyra sögunni til og minimalistinn í mér blómstra.
20 ágúst 2002 :::
Jæja, áskorun minni um komment var vel tekið. Kíkti svo í gestabókina áðan og þar segir Rebekka að ég hafi verið fullur á laugardaginn. Heyrðu, það endar nú með að ég loka á þessa gestabók ef menn ætla að vera með svona rógburð og lygasögur. Svo segist hún kunna sögu um mig.. hmm.. ég man nú eftir öllu.
...
Mikið ógurlega er ég kominn með leið á sjónvarpi. Kannski er það bara sökum hörmulegrar dagskrár. Rosalega hlýtur manni amk. að þurfa að leiðast til að nenna að liggja yfir þessum þáttum á Skjáeinum um miðaldra karlmenn og endursýningu nr. 3 á Hjartslætti í strætó. Ætli allt skemmtana- og menningarlífið í Reykjavík þessa dagana sé orsök eða afleiðing þess að sjónvarpið er bókstaflega ömurlegt? Ætli það sé ekki bæði. En maður er samt aðeins farinn að skilja þá sem voru á móti frjálsu útvarpi á sínum tíma. Þetta voru hugsjónamenn sem sáu það sem framundan var - pöpulinn breytast í slefandi sófarottur, étandi Doritos og drekkandi 7up. Einn kostur við þetta samt - það er skárra að 14 ára unglingar horfi á Kana berja hvern annan í spað á skjánum á föstudagskvöldum heldur en að þeir fari sjálfir niður í bæ og geri slíkt hið sama.
...
Mætti með Rímnamínið í vinnuna í dag og ætlaði að bæta við mp3-safnið. Tölvan mín er farin að virka sem nokkurs konar glymskratti hérna í geimskipinu og ef ég slekk á henni í hálftíma er hálf bókhaldsdeildin mætt niður til mín með blóðhlaupin augu af fráhvarfseinkennum. En því miður var diskurinn læstur. Er einhver sem getur sagt mér nákvæmlega hvernig á að brjóta þetta upp (var ekki hægt að tússa á þetta eða e-ð álíka??)
19 ágúst 2002 :::
Var að skipta um commentakerfi og nota núna haloscan, enda var hitt draslið alltaf niðri eða óheyrilega hægvirkt. Endilega kommentið.
Góða menningin í nótt. Um leið og menningarnótt var blásin af fengu allir fantar bæjarins útrás fyrir ofbeldishneigðina, eftir að hafa haldið aftur af sér í kurteisisskyni á meðan formleg dagskrá stóð enn yfir. Djöfuls hvíta hyski. Það ætti að merkja svona lið. Láta þetta ganga í neonbleikum jökkum eða vestum sem stendur á "ofbeldismaður" svo við hin getum sneitt hjá þeim. Og hvað var með lögguna, er hún ennþá í yfirvinnubanni? Var ekki hægt að fylgjast með nokkrum götum í nokkra klukkutíma?
Sjálfur missti ég af allri dagskránni, enda upptekinn við að sulla í tveimur partýjum í Vesturbænum. Leiðast þótti mér að missa af Rúnkinu í garðinum á Sirkus. Seinna partýið var rýmt kl. 1 og þá fyrst var farið í bæinn. Var mestallan tímann frekar skuggalegur inni á skemmtistöðum en síðan hélt Hnakkvirkið eftirpartý sem stóð til 7, og heimabruggið var ekki sparað.
Má annars til með að mæla með Laugarásvídeó. Vídeóleigur landsins hafa þynnst verulega út síðustu ár og nú er svo komið að þetta heitir allt Bónus-Snæland eða eitthvað álíka hvítt, og fyrir utan nokkrar nýjar myndir þá er erfitt að finna nokkuð áhugavert. Eintóm meðalmennska og effemm-kúltúr. Laugarásvídeó er sannkölluð vin í eyðimörkinni - með nýjum myndum, klassískum myndum, költmyndum, splattermyndum, mesta DVD-úrvali landsins, 300 Star Trek-spólum og öllu gæðasjónvarpsefni sem nokkurn mann gæti dreymt um (Sopranos, South Park, Family Guy, Frasier..). Leiga sem þorir að vera öðruvísi og einfaldlega betri. Svo selja þeir líka belgískt súkkulaði sem fæst hvergi annars staðar.
Fór edrú að sofa í gær. Ansi langt síðan maður eyddi föstudagskvöldi í annað en sukk og vitleysu. Að vísu fór ég með strákunum í partý, og það var alveg merkilegt að þurfa að halda aftur af sér. Er annars svo vanur að vera í fíling í partýjum að ég gleymdi því að ég væri edrú og var bara samt í fíling. Kannski maður ætti að stunda meira af þessu. Vera driver og svona.
Annars verður ræst út í 10 km hlaupinu eftir um 50 mínútur. Ég sit hér sallarólegur og sötra mitt trópí, enda í seilingarfjarlægð frá mannhafinu. Strákarnir eru að sofa úr sér, annar í einhverju ókunnugu rúmi, hinn hérna heima. Snorri ætlar að rölta með.. ég á eftir að sjá það gerast. A.m.k. er stefnan tekin á sund eftir hlaupið. Síðan verður maður menningarlegur eins og flestir aðrir. Að vísu frekar skítt að missa af allri þessari góðu dagskrá til að geta djúsað. En þetta er gjaldið sem maður greiðir fyrir að vera hvítur...
16 ágúst 2002 :::
Rakst þetta á vef UVG, óvenju snyrtileg samantekt á því sem flestir í heiminum (nema heilaþvegið hvítt rusl) eru að hugsa í dag...
Svívirðileg mannréttindabrot verða að gleymast ef ,,réttir aðilar” eru á ferð. Á meðan er reynt að selja almenningi að Vesturveldin, með Bandaríkin í broddi fylkingar, séu að hreinsa púkana í heiminum og koma á nýrri veröld réttlætis. Að baki þessarri blekkingarmynd hvílir sú staðreynd að helsta einkennið á stríðinu gegn hryðjuverkum er réttlæting voðaverka fyrir mjög óljósu markmiði, stríðinu gegn hryðjuverkum.
Stinnu geirurnar úr Vesturbænum mættu eldhressar í vínsmökkun í gær. Af einhverjum ástæðum hvarf kvefið svona rétt á meðan smökkuninni stóð, en þegar ég vaknaði og ætlaði í vinnuna í morgun var það verra en nokkru sinni fyrr. Slím í öllum göngum og þar fram eftir götunum. Þannig að í dag ætla ég að drekka grænt te og úða í mig ólífulaufi (undraefni gegn öllum sýkingum) í dag og hreyfa rassgatið eins lítið og hægt er.
Þetta kom upp á frekar óheppilegum tíma þar sem minn er að fara að hlaupa 10 kílómetra á morgun í Reykjavíkurmaraþoninu. Ég og Snorri verðum semsagt heima að horfa á sjónvarpið í kvöld eða eitthvað álíka. Það kalla ég nú að taka á honum stóra sínum á föstudagskvöldi. Bannað að drekka fyrir keppni, núna líður manni eins og alvöru sportistadjöfli. Annars lofa ég að birta tímann hér.. það setur nú pressu á strákinn.
15 ágúst 2002 :::
Það er gaman að brugga. Ekki aðeins er maður að spara peninga, heldur hefur maður afsökun til að vera sísötrandi og bjóðandi gestum í vínsmökkun. Við félagarnir í Hnakkvirkinu erum nýbúnir að tappa á 24 flöskur af eðalhvítvíni og erum einmitt að fara að fá fyrstu gestina í smökkun í kvöld.
Ekki fór hins vegar eins vel með byttuvínið (instant rósavín, 100 kr. líterinn) sem ég lagði í fyrir bróður minn í fyrradag. Það er brúnt og ógeðslegt og byrjaði ekki einu sinni að gerjast. Svo fór ég að kíkja á kassann utan af þessu og þar stóð að það væri best fyrir febrúar 2001. Þá varð maður dálítið súr (eins og lögunin er eflaust), því meirihlutinn af vinnunni var búinn og bara eftir svona vikubið í fyrsta drykkjarhæfa sopann.
En ég hvet alla til að fara að brugga. Ég vil nefnilega líka láta bjóða mér í smökkun. Sendið mér póst ef þið viljið fá tips um hvernig á að byrja. Spurning um að vera bara með byrjendakennslu í beinni hér á hvíta blogginu?
Er það í alvörunni satt að það hafi verið farið með forseta Lettlands í Kringluna, í tilefni af 15 ára afmæli hennar? Ef svo er, þá finnst mér það ekkert smá hvítt. Sé alveg fyrir mér íslenska ráðamenn hérna "this is the Kringla, the first real mall". Halda þeir kannski að það séu engar kringlur í Lettlandi, bara strípidansarar? A.m.k. veit ég ekki til þess að það hafi verið farið með frúna í skoðunarferð á Goldfinger (Magnús Ver hefði getað verið guide), svona til að halda þessu á svipuðu menningarplani. Held reyndar að lettneskar stelpur vilji síst láta sjálfan forsetann góma sig á strípistað.
Kannski finnst Dabba það mest spennandi við að koma til útlanda að fara á Burger King, og vildi sýna forsetanum Popeye's. Ég veit það ekki. Næsti forseti fær kannski að fara í Rúmfatalagerinn, sá verður heppinn.
Var ég ekki annars búinn að minnast á að ég ætla að reyna að byrja að blogga aftur? Það eru allir að þessu. Allir blogga og allir eru að lesa blogg hjá öllum. Mig langar til að vera frægur í hópi hörðustu netfíklanna og fá steikt email í hólfið. Svo talar fólk um það sem maður er að skrifa, maður verður rosalega umtalaður og umdeildur.
Veit ekki alveg hvernig þetta á eftir að þróast. Kannski á ég eftir að röfla um það sem gengur á frá degi til dags, og veita einhverju netfíklastóði, sem kannast við mig en hefur ekki heyrt frá mér í mörg ár, innsýn í tilveru mína. Kannski á ég eftir að fá útrás fyrir skoðanir mínar á hinu og þessu drasli sem kemur upp í hugann. Tónlistar-, kvikmynda- og bókarýni mun ef til vill skipa háan sess. Ég mun amk. ekki eyða miklu púðri í að benda fólki á slóðir sem eru hvort eð er búnar að ganga í tölvupósti milli allra skjádýra landsins sama dag. Og þó.
Mér áskotnuðust tveir nýlegir íslenskir diskar í dag.
Sá fyrri, Rímnamín, inniheldur slatta af nýjum íslenskum hip-hop lögum sem eru búin að hljóma ansi títt á einu alvörutónlistarstöðinni, Muzik, t.d. Drykkja, Rabies Canis (nýja Rottweiler-lagið) ofl. Fullt af góðum rímum og döbbi með öllum helstu nöfnunum. Sérstaklega gott lagið með Forgotten Lores!
Hinn síðari, Genghi Dahls með gleðisveitinni Rúnk er með því betra sem komið hefur út á árinu. Endalaus hressleiki þar á ferð, hljómsveit sem hoppar og skoppar um með neonlitar derhúfur og nær upp frábærri stemmingu. Skemmtilega súrir textar og vel gert gleðirokk í alla staði.
Ég er á leiðinni heim. Vorum að koma til Köben eftir 18 tíma lestarferð frá Salzburg. Fáránleg tilhugsun að vera að fara í vinnuna á þriðjudaginn eftir allan þennan þvæling... ! Það er eins og það sé ár síðan við vorum í París.
En svo við hverfum aftur þangað sem frá var horfið þá fór seinni dagurinn í Bol aðallega í það að synda í sjónum, sem var ansi ljúft. Svo eldaði ég spagetti bolognese á meðan Bjarni og Snorri fóru í tennis. Eftir þessa stóru máltíð var Snorri hálfsyfjaður þannig að ég og Bjarni fórum á smá pöbbarölt. Spjölluðum við tvær þýskar stelpur sem voru að böska í Bol af öllum stöðum.
Fimmtudagurinn var bara eitt langt ferðalag. Rúta, bátur og lest, allt sama dag. Komum við í Split (næststærstu borg Króatíu) í fjóra tíma. Geðveikt flott borg þar sem miðbærinn er að hálfum hluta í rómverskri höll, fullt af fallegu kvenfólki og baðströndum. Það hefði alveg verið þess virði að stoppa þar lengur, en við vorum búnir að boða komu okkar til Salzburg. Þannig að við hoppuðum um borð í fáránlega hæggenga lest (það flugu neistar upp úr eimreiðinni, ætli hún hafi ekki gengið fyrir kolum eða e-u álíka) og eyddum 14 tímum í henni og annarri lest sem fór með okkur til Salzburg.
Snorri á vinkonu í Salzburg sem heitir Guðrún, starfar þar sem sjálfboðaliði og býr á stúdentagarði með allra þjóða fólki. Hún lánaði okkur herbergið sitt og gisti hjá vini sínum. Stúdentagarðurinn er eitt stórt partý, og Snorri fór út í búð og keypti kassa af bjór og tvær vodkaflöskur á 14 euro ( um 1300 krónur) sem dugði fram að miðnætti fyrir 7 manns. Þá var haldið á stórt diskótek í bænum sem heitir Loft (en lítur ekki út eins og loft, heldur hellir). Menn voru ansi skrautlegir á leiðinni og ferðin tók ansi langan tíma af þeim orsökum. Við rákumst á skilti sem stóð á "party" og ákváðum að kíkja. Partýið reyndist vera hjá kaþólsku króatísku ungmennafélagi, og þar tókum ég og hin finnska Johanna ágætis syrpu á píanóið. Þetta var ekki í eina skiptið sem við hittum Króata því Snorri snillingur fór að æpa "Hrvatska! Hrvatska!" inni á diskótekinu og vakti með því athygli tveggja Króata sem fóru undir eins að tala við hann á króatísku.
Morgunninn eftir var frekar þunnur og þess vegna kom það okkur skemmtilega á óvart að sjá að það þótti alvanalegt að fá sér afréttara í partýblokkinni. Afréttararnir urðu síðan ansi margir og íslenskt rapp og teknótónlist blastað til skiptis. Sáum ekki mikið af Salzburg þessa tvo daga, en hittum fullt af skemmtilegu fólki.. svo er líka gaman að sleppa sér aðeins svona í lokin.
Ég og Snorri komum heim á miðnætti í kvöld. Hlakka til að sjá alla heima.... en ég væri alveg til í að ferðast í mánuð í viðbót.
Thad er ekki haegt ad segja annad en ad lifid se frekar ljuft a eyjunni Brac. Her er thad sem menn segja ad se flottasta strondin vid Adriahafid (sja mynd her ad nedan) og alla daemigerda turistathjonustu haegt ad fa en samt er ekki allt flaedandi i turistum.
Eftir eftirminnilega helgi i Sarajevo hoppudum vid upp i ghetto-rutu daudans, og vid toku 6 timar i vidbot i Balkanskagaakstri. Ferdin var frekar vidburdalitil... thangad til vid komum til eyjarinnar. Vid thurftum ad hringja i leigubil i odrum bae og kallinn sem tok a moti okkur er gamall Kroati med bjorvomb og yfirvaraskegg, og godan humor. Hann lifir a ad keyra turista eins og okkur milli baeja og leigja ut ibud i husinu sinu, og hefur thad helviti gott.. alltaf med gesti i mat ad heilsteikja lambalaeri. Vid leigdum semsagt ibudina, sem er bara ansi fin.
Gaerdagurinn byrjadi ekki vel, vid aetludum ad taka hann snemma en voknudum kl. 11 og thad var skyjad. Planid var ad leigja bat og fara hringinn i kringum eyjuna og synda i sjonum en thvi var bara slegid a frest og vespa leigd i stadinn. Eg og Snorri brunudum um eyjuna allan daginn a medan Bjarni for einn i fjallgongu. Ekki ofundadi eg hann thegar tilkynningar foru ad berast i SMS um 3-4 cm long skordyr, kongulaer og edlur uppi i fjallinu. Um kvoldid var djammid i Bol tekid ut og thad urdu sma vonbrigdi. Vid spjolludum vid 2 slovenskar blomarosir sem sogdu okkur ad folkid myndi byrja ad streyma inn i baeinn eftir naestu helgi, annars vaeri bara djamm um helgar. Vid nadum tho ad finna diskotek a hoteli (sjalfsbjargarvidleitnin).. thar sem Thjodverjar og Austurrikismenn voru i godu flippi ad drekka vodka i Fanta a 200 kall islenskar. Komum engu ad sidur snemma heim a islenskan maelikvarda.
I dag er svo buid ad vera snilldarvedur, 33 stiga hiti og glampandi sol. Vorum ad koma af strondinni og planid er ad fara aftur eftir sma thynnkufaedi.
Við kumpánarnir vorum að missa af rútu. Ekki af því við vorum svo óstundvísir, heldur af því að af einhverjum dularfullum ástæðum biluðu allir hraðbankar í Sarajevo akkúrat á þeim tíma sem okkur vantaði pening fyrir gistingunni og rútuferðinni. Þannig að hér sitjum við Snorri á internetkaffinu sem er ekki bara á íslensku heldur opið allan sólarhringinn.. þvílík snilld.
Laugardagurinn fór í að skoða borgina og það var frekar mikið sjokk að sjá alla eyðilegginguna. Þótt það séu sex ár síðan stríðinu lauk þá eru skotholur og sprengjuför í næstum öllum húsum nema þeim sem liggja við aðalgöturnar í miðbænum. Þá eru ekki undanskildar blokkirnar í úthverfunum og húsin uppi í hæðunum. Svo er auðvitað sláandi að sjá stjórnarbygginguna, sem var 20 hæða skrifstofubygging, standa eins og gapandi sár við hliðina á Holiday Inn þar sem blaðamennirnir voru á meðan á stríðinu stóð. Byggingin er brunnin til kaldra kola og það er hægt að sjá ummerki eftir sprengjur en hún stendur enn. Svo fengum við okkur göngutúr um hverfið sem fór verst út úr götubardögunum og umsátrinu, í kringum áðurnefnda byggingu. Algjör draugabær.
En nóg um það. Við fórum á pöbbarölt með Ölmu um kvöldið, sem entist stutt af því við áttum að vakna kl. 7 morguninn eftir í rafting-ferð. Hress stelpa, en flestir Íslendingar fá örugglega menningaráfall við að eyða kvöldi með henni þar sem hún er múslími og drekkur yfirleitt ekki. Lítur samt út eins og Íslendingur, en eftir að við vorum búnir að segja henni frá helstu menningarsérkennum Íslands taldi hún sig ekki geta logið til um að hún væri íslensk, af því hún er heilla 22 ára og á engin börn.
En svo var vaknað á ókristilegum tíma og haldið út í taðgat í Herzegóvínu. Sundursprengdir bóndabæirnir farnir að venjast þannig að maður gat gapað yfir stórkostlegu landslaginu í friði. Gengið sem við fórum með var allt í eldri kantinum. Eftir dæmigerða bosníska morgunafslöppun (einn kaffibolli sem er setið yfir í 1-2 tíma) fóru allir í bátana og sigldu niður ána Neretva. Þegar við vorum ekki að hamast í flúðum var hægt að róa, sleikja sólina og dást að óspilltri náttúrunni. Góður dagur... og ótrúleg helgi. Núna geta mamma og pabbi hætt að hafa áhyggur því á morgun verður hægt að ná í alla. Ef það næst ekki í mig verð ég að synda í Adríahafinu!!!
Vil annars taka það fram að allar myndir hér á síðunni eru bara skraut .. þær eru ekki frá okkur komnar. Þessar 500 myndir sem við höfum tekið eru enn fastar í myndavél dauðans. Svo megið þið hin alveg fara að skrifa í gestabókina...
Sarajevo. Borg sem hefur þrisvar verið í sviðsljósinu á 20. öldinni. Fyrst þegar morðið á ríkisarfa Austurríkis í borginni hóf atburðarás sem leiddi til fyrri heimsstyrjaldarinnar árið 1914. 1984 voru haldnir vetrarólympíuleikar í borginni. Borgin fékk svo aftur athygli heimsbyggðarinnar árin 1992-1996 þegar Bosníu-Serbar sátu um hana og reyndu að lama baráttuþrek íbúanna. Leyniskyttur skutu á saklausa vegfarendur, lokað var fyrir rafmagn, vatn og hita, og sprengjur féllu á almenningsstaði. Landsbókasafnið, sögufræg bygging með aldagömlum handritum, var brennt til kaldra kola. Heimsbyggðin stóð á öndinni þegar hryllingnum var sjónvarpað heim í stofu á hverjum degi í fjögur ár. En fólkið gafst ekki upp og núna er borgin og landið hægt og bítandi að ná andanum.
Þetta var fyrir þá sem ekki vissu hvað við vorum að fara út í. En við vorum búnir að kynna okkur málin ágætlega þegar við hoppuðum um borð í rútuna í gær. Eftir 2 klukkutíma af hraðbraut og flatlendi hélt rútan inn á einbreiðan þjóðveg og þá fóru strax að blasa við okkur sundurskotin hús, þaklaus hús og hús sem var a.m.k. byrjað að endurbyggja. Og þetta var áður en við komum inn fyrir landamæri Bosníu. Þegar við höfðum fengið stimpil á fyrstu síðuna í vegabréfið frá Bosníu-Herzegóvínu urðu hlutirnir ennþá forvitnilegri. Enn fleiri húsarústir, kyrillískt letur á skiltum, allt frekar framandi. Landslagið í þessu landi er svakalegt, skógi vaxin fjöll, dalir og gil, og maður fékk flassbakk í gömlu fréttamyndirnar þegar sundurskotin hús á víð og dreif blöstu við. Rútubílstjórinn keyrði eins og brjálæðingur og sá sem gat sofið á skilið alla mína virðingu.
Í gærkvöld komum við svo til Sarajevo. Rútustöðin er nokkur rútustæði, nokkrar lúgur og einn tíkallasími. Sem betur fer virkar síminn hans Bjarna hérna. Á móti rútustöðunni stendur risastór yfirgefin sundursprengd bygging. Tókum leigubíl sem kostaði ekki nema 400 kall. Þá var komið að því að finna íbúðina hans Mustafa, sem Alma (enn einn sýndartúristinn) var búin að hafa samband við. Sáum ekkert nafn á hurðinni svo við bönkuðum bara á næstu íbúð og spurðum hvort Mustafa byggi í húsinu. Svarið var eitthvað á þessa leið: "Nei við könnumst ekki við hann, en þið megið gista hér ef þið viljið". Þannig að núna höfum við íbúð fyrir okkur í miðborg Sarajevo, rétt hjá öllu (meðal annars þessu internetkaffi þar sem ég get bloggað á íslensku). Erum að fara að horfa á 3. sætisleikinn núna og hitta Ölmu. Svo á morgun förum við í river-rafting með fólki frá Bosníu.. múslimum, Króötum og Serbum, á ánni Neretva sem er víst tiltölulega auðveld yfirferðar. Á mánudaginn verður það liðin tíð, þannig að ég reikna með að gera því ævintýri einhver skil þá.
Auðvitað byrja ævintýrin fyrst þegar maður fer minna troðnar slóðir. Ég er svo heppinn að hafa kynnst fólki frá Króatíu og Bosníu á netinu og þegar maður fer að boða komu sína, þá fyrst byrjar fjörið. Þetta er nefnilega gestrisnasta fólk sem sögur fara af, skipuleggur djamm, býður manni í mat osfrv.
En hefjum leikinn þar sem frá var horfið. Það var ekkert gert af viti í Verona það sem eftir var. Horfðum á fótbolta og söfnuðum orku, Abba komst ekki til að kveðja vegna gríðarlegra anna í vinnunni. En um fimmleytið lögðum við af stað til Zagreb og ákváðum að stoppa aðeins lengur í Feneyjum en við þurftum, bara til að tékka á stemmingunni. Það fólst aðallega í því að labba inn í borgina, finna ódýra pizzu, borða hana og snúa aftur á lestarstöðina. Það væri sennilega ekki í frásögur færandi nema fyrir það að Snorri pantaði sér pizzu með einhverju sem hann vissi ekki hvað var. Á borðið kom pizza með ansjósum, kapers og ólífum, en flestir borða ekkert af þessu og það á sannarlega við um Snorra....
Síðan tók við næturlest til Zagreb. Vegabréfin voru stimpluð eins og ekkert væri, það er nýbúið að fella niður áritunarskyldu fyrir Íslendinga og þess vegna héldum við niðri í okkur andanum. Komum klukkan 5.30 um morguninn og tókum eina góða myglumynd í morgunsárið (hún verður sett á netið við betra tækifæri). Fólk var almennt frekar myglað, og þar sem við vorum einstaklega myglaðir ákváðum við að taka leigubíl. Hann gat nú ekki verið mjög dýr. En neinei. Hann kostaði 1500 kr. íslenskar fyrir að fara svipaða vegalengd og frá miðbæ Reykjavíkur upp í Mjódd! Við sögðum því "aldrei aftur" og svindluðum okkur í sporvagna og næturstrætó það sem eftir var dvalar.
Fyrsti Króatinn sem við hittum var Ana, en hún er þessi ofvirka týpa .. er í læknisfræði, formaður alþjóðasamtaka læknanema í Zagreb, formaður róðrarfélagsins og í mjög öflugum kór (held að hún sé formaður þar líka), a.m.k. borgar það sig fyrir hana að ganga með 2 gsm-síma á sér. Hún hafði þó tíma til að sýna okkur bæinn Samobor, borða köku sem er upprunnin þar, rölta í kringum útivistarsvæðið og drekka nokkra bjóra með okkur um kvöldið. Þess má geta að hún var í prófum, þannig að það virðist loða við fleiri en íslenska námsmenn að finna sér eitthvað annað að gera þegar þeir eiga að vera að læra... þetta var a.m.k. góður dagur.
Marta vinkona okkar var líka í prófum, sömuleiðis félagi Mladen og þau voru nýkomin úr prófi þegar við heilsuðum upp á þau. Röltum aðeins um bæinn og sinntum ýmsum erindum og var síðan tilkynnt að okkur væri boðið í mat heim til hennar. Fórum í úthverfi uppi í hæðunum í kring sem lítur meira út eins og sumarbústaðabyggð og þar beið okkar veisla mikil. Pabbi hennar sparaði ekki heimabruggaða hvítvínið og vorum við orðnir ansi kenndir þegar líða fór á eftirmála máltíðarinnar. Nú kom sér einstaklega vel að hafa lært þýsku, því karlinn kunni frekar lítið í ensku. Hann fræddi okkur heilmikið um sögu þjóðar sinnar og hörmungarnar í seinni heimsstyrjöldinni, það var mjög fróðlegt að hlusta á það. Hins vegar ekki jafnfróðlegt fyrir þá sem sátu við borðið og skildu ekki stakt orð í þýsku.
En svo var haldið á vit næturlífs Zagreb-borgar. Hittum fleiri króatíska háskólanema af kvenkyninu, sem allar voru í tungumálanámi í háskólanum. Eftir nokkra bjóra og kokkteila og áhugaverð kynni mætti Ana á svæðið með bróður sinn, sem var klæddur eins og hann væri nývaknaður eða á leiðinni í rúmið, og kunni enga ensku. Kvöddum hina (allir í prófum...) og týndum Snorra inn á spilavíti. Fórum á enskan pöbb á meðan hann settist á bar, hitti þýska stelpu og fór að drekka tequila með henni. Síðan mætti hann á enska pöbbinn og drakk 3 bjóra og einn kokkteil á meðan við hin drukkum hálfan. Það var því ekki að spyrja að leikslokum... þau eru ekki prenthæf, ég vil ekki særa neinn.
En í dag (28. jún) erum við á leiðinni til Sarajevo. Vildi að við gætum eytt meiri tíma í Zagreb, þetta er borg sem manni líkar alltaf betur og betur við. En auðvitað sker maður ekki niður restina af ferðinni.. sem fer reyndar að líða undir lok eftir rúma viku.. argh.. mig langar ekki heim..
Tha er fyrri halfleik ad ljuka. Paris, Barcelona og Verona ad baki og vid taka aevintyri i fyrrverandi Jugoslaviulondum, Kroatiu og Bosniu. Komum til Zagreb i fyrramalid og verdum fram a laugardagsmorgun en aetli hapunktur ferdarinnar verdi ekki river rafting i Bosniu med folki af ollum thjodflokkunum sem var verid ad bjoda okkur i.
I fyrradag eyddum vid deginum i ad rolta um borgina med lidinu sem vid hittum i lestinni. Thad var mjog gaman, fyrir utan thad ad bandarisku stelpurnar, Jesse og Rilley, voru augljoslega farnar ad fara adeins of mikid i taugarnar hvor a annarri. Ekki gott. En thetta var godur dagur sem vid saum fram a ad myndi enda med godum kvoldverdi med Obbu, en kvoldid var rett ad byrja tha. Eftir ad J og R voru farnar ad sofa kom fyllibyttan upp i Islendingunum og Irunum.. eg held satt ad segja ad fjandinn verdi laus thegar thessir tveir thjodflokkar hittast. Thid aettud ad profa thetta.
Forum fyrst a frekar dyran bar thar sem bjorinn kostadi 4 €. Thad var audvitad alls ekki nogu gott svo vid fengum bara eigandann til ad hringja a bil og lata hann keyra okkur a odyran kebabstad. Thar gerdi Snorri sersamning vid afgreidslumanninn og keypti 25 bjora a 50 €. Sidan tok vid thvottekta islensk-irsk utilega i italskri borg. Um kl. 2 settumst vid ad sumbli vid hringleikahusid og eftir ad hafa kallad a eftir nokkrum hopum af folki gripum vid athygli 2 fongulegra stulkna fra Kanada sem voru ad bida eftir lest. Riggudum upp stolum af naesta kaffihusi og satum vid drykkju i nokkra klukkutima. Endudum svo uppi a tjaldstaedi um kl. 6, thar sem folk var ad vakna (their sem voknudu ekki voknudu vid laetin i okkur). Eg og Bjarni forum nidur a hostel kl. 7 og nadum ad sofa i 2 tima (thangad til ollum var hent ut ur herbergjunum) en Snorri svaf i tjaldinu sem Irarnir voru med. Annar Irinn, Tim, sofnadi a picnic-bordi. Ansi gott sunnudagskvold...
Eins og menn geta imyndad ser vard ekki mikid ur deginum i gaer.. ekkert nytt, engar myndir teknar. Bara sofid ur ser i gardinum. Held ad drykkjukvotinn se fylltur fyrir naestu daga.
Erum komnir til Verona og erum i assgoti godum filing. Eftir ad eg bloggadi i Barcelona komumst vid ad thvi ad lestin var full og vid thurftum ad redda okkur odruvisi til Italiu. Taka 3-4 lestir sem toku samtals 20 tima (i stadinn fyrir 14 tima... ) en madur tekur thvi. Thegar vid hoppudum upp i lestina a landamaerum Frakklands og Spanar hittum vid tvaer hressar stelpur fra Bandarikjunum. Fundum galtoman vagn og forum ad spjalla og spila. Svo baettust tveir Irar i hopinn, ad sjalfsogdu med nog af afengi i nesti, raudvin i koki. Thetta breyttist i hid skemmtilegasta naeturgaman, eg veit ekki hvernig vid hefdum meikad thessa ferd odruvisi. Nuna sitjum vid med thessu gengi a internetkaffihusi. Thetta folk er toluvert niskari en vid og kannski aettum vid ad reyna ad dempa okkur nidur eftir alla eydsluna i Paris.. bandarisku stelpurnar (sem bua i borg rett hja South Park) lifa a odyru braudi og Nutella, og Irarnir adallega a odyru raudvini, koki og bjor. Annars er nokkud god frammistada bara ad komast af a 80 euroum (thar af 40 i spilavitisgroda :) a 4 dogum.. i Vestur-Evropu.. alvoru bakpokalifnadur bara.
Hostelid sem vid gistum a er endurnyjud 16. aldar villa med e-um svaka listaverkum a veggjunum. Karlar og konur eru a sitthvorri haedinni, dyrunum er lokad 23.30 og herbergjunum kl. 9.00! En thetta er svo flott allt saman ad thetta er naestum thvi thess virdi. Abba baud okkur i mat i gaerkvoldi, ansi grand a thvi stelpan. Satum uti a svolum i 3 tima med raudvin og grappa og dyrindis maltid. Frabaert lika ad fa loksins alvoru maltid eftir allar svadilfarirnar, svo madur tali nu ekki um sturtu og rakstur.
Get annars ekki bedid eftir ad sja og syna thessar 300 myndir sem eru komnar inn a velina hans Snorra. Planid nuna er ad sleppa Salzburg i bili, vera herna a.m.k. fram a thridjudagskvold og fara svo til Zagreb. Hvort eg skrifa naest thar eda her kemur bara i ljos.. og hvad gerist veit enginn!
Hef thvi midur ekkert farid a netid i Barcelona fyrr en nuna, 3 timum fyrir brottfor. En thegar thad er gaman tha nennir madur ekki a netid. Oskar tok a moti okkur a lestarstodinni. Hann a heima thar rett hja, sem er mjog gott. Hentum af okkur toskunum og settumst strax yfir Italia - S-Korea med kaldan bjor i hendi. Thegar leikurinn var buinn var haldid a hina margfraegu Romblu, og thad var Jana Maren dottir Oskars sem teymdi okkur um thessa gotu, sem er halfgerdur sirkus - gaeludyrasalar (med kameljon og edlur), alls konar misgodir skemmtikraftar, t.d. Michael Jackson- og Bruce Lee-eftirhermur osfrv. Mesta snilldin er samt su ad kaffihusin a gotunni lata mann fa liter af bjor eda gosi ef madur pantar og gefur ekki nakvaemlega upp magnid. Ekkert sma ribboff. Svo fengum vid okkur Henna-tattoo, sem er e-d drasl sem dugir i nokkra daga. Gaurarnir sem tattuverudu okkur pokkudu saman og fludu undan loggunni rett eftir ad vid versludum vid tha... Thegar her var komid vid sogu var afengid farid ad stiga manni eilitid til hofuds, en vid letum thad ekki stoppa okkur i ad hitta Oskar og Evu, konuna hans, a irskum pobb nidri vid hofnina. Snorri var ekki i serstaklega godu formi og svaf standandi i nedanjardarlestinni a leidinni heim. Thar var svo haldid afram ad sotra bjor en enginn helt ut lengur en til midnaettis vegna naeturlestarthreytu.
Daginn eftir forum vid ad skoda Sagrada Familia, kirkjuna fraegu sem er buin ad vera i byggingu i meira en 100 ar og a eftir ad taka nokkur hundrud i vidbot ad klara. Rosaleg sjon. Forum svo i langa gongu thadan, nidur i bae og nidur ad strond. Thad er badstrond bara 10-15 min labb fra hofninni i midbaenum. Gerist ekki betra. Eftir thessa longu og strongu gongu tok vid atveisla mikil a baskneskum pobb (madur er a.m.k. ohultur fra sprengingunum thar sbr. tilraedin i dag!) thar sem var beinlinis radad ofan i okkur rettunum, saltfiskomelettum, halfhrarri nautasteik, sardinum og allskonar jukki. Vorum i godum filing eftir thad og forum a pobbaroltid. Thad klikkar sko ekki barcelonska naeturlifid .. allt ut i borum og skemmtistodum og heilu diskotekagoturnar blasa vid manni. Endudum a sama irska pobbnum og daginn adur, thar sem Bjarni og Snorri skiptust a ad panta tequila og romm ofan i lidid. Forum svo heim og spiludum Bubbalog a gitar til svona 7 um morguninn.
Thynnkudagur daudans... fimmtudagurinn. Lika verkfallsdagur daudans. Thad var allsherjarverkfall a Spani og allir sem voru med budir opnar attu thad a haettu ad aestur mugur bryti rudur og gerdi graffiti a budirnar. Thannig ad vid kiktum bara a Nou Camp i e-u eirdarleysi en menn komust svo aftur i girinn, eftir nokkra bjora heima. Kiktum svo a Via Olympia, splunkunytt hverfi med glaesihotelum og diskotekum sem var komid upp fyrir olympiuleikana 1992. Forum i spilaviti og spiludum rullettu villt og galid thar til allir voru bunir med peninginn nema eg, sem var 40 euroum rikari. Akvad ad vera ekki ad lata bida eftir mer, labbadi ut med gossid og splaesti bjor a linuna. Forum heim ekkert alltof seint, i annad "eftirparty".
En thetta er buid ad vera mjog mjog gaman. Oskar og Eva eru godir gestgjafar og borgin sjalf er jafnmikil snilld og sogurnar segja. Skemmtileg og afsloppud og odyrari en Paris. Eftir 3 tima hoppum vid i naestu lest, naeturlest til Milano .. thadan tokum vid 2 tima lest til Verona, thar sem Abba bidur okkar og aetlar ad chilla med okkur i hitabylgjunni. Ciao...
Ja, thad gekk ekki alveg nogu vel ad finna Paul. En vid fundum hina forljotu byggingu Pompidou og thad var allt idandi af lifi i kringum hana. Sidan var haldid i blamidbaeinn, skodudum Louvre (bara ad utan, thad tekur vist 2 daga ad skoda safnid ad innan) og pyramidann og tokum svo ad rolta i stora gardinum thar nalaegt sem eg man ekki hvad heitir. Forum i parisarhjol (.. i Paris.. haha), og thadan var heldur betur geggjad utsyni.
Fengum svo enn geggjadra utsyni ur Eiffelturninum. Jaja, mesta turistagedveiki EVER .. en vel thess virdi ad skoda, thetta er svakalegt mannvirki. Lobbudum upp svon 562 troppur adur en vid komum upp a 2. haed og thadan var ekki haegt ad komast upp a topp nema bida i rod a eftir feitum bandariskum unglingskrokkum med bladamannapassa. Vorum a toppnum i 5 min og bidum svo i halftima eftir ad komast nidur aftur. Varla thess virdi.. en madur hefdi orugglega sed eftir ad hafa ekki gert thetta! Thegar vid komum nidur voru svona 50 manns sem reyndu ad selja manni drasl og Snorri lenti ad sjalfsogdu i daemigerdustu turistagildrunni. Einhver Pakistani baudst til ad teikna af honum mynd.. "it´s free, you decide if you buy" og svo thegar myndin var tilbuin (eftir 2 min) tha var hun bodin til solu a "20 euro because i like you, special price for you my friend, where are you from?". Thad var ekki mikid djammad thetta kvold, bara setir i 3 tima a odyrum og godum veitingastad.
Sidasti dagurinn for i HM-glap a Radhustorginu og i Bastilluhverfinu (eg hef verid spurdur ad thessu - til hvers erud thid ad fara ut til ad horfa a fotbolta? - en alvoru karlmenn skilja thetta) og sidan forum vid a rolt um Montmartre-haedina .. mjog arti og skemmtilegt allt saman, og Sacre C'our er flott kirkja. Thegar vid komum nidur rakum vid augu i thad sem Snorri var buinn ad leita ad allan timann - Moulin Rouge. I dag er thetta vist kabarettstadur sem heldur randyrar Las Vegas-syningar med halfnoktu kvenfolki fyrir rika og vitlausa turista. Sidan bara pakkad saman....
200 myndir komnar inn a digital velina, ekkert drasl. Kannski sma. Allavega.. Barcelona bidur okkar - komum thangad i hadeginu a morgun. Sidan er 3 daga HM-pasa, sem verdur skrytid. En thad er audvitad nog annad ad gera....
Bon jour! Þá er maður kominn til Parísar... þvílík snilld.
Ferðin byrjaði eins og alvöru interrail-túr.. Bjarni mætti korteri fyrir brottför niður á Hovedbanen til að kaupa Interrail-kort. Það voru 20 manns á undan honum í röðunni og vegna einskærrar góðmennsku afgreiðslustúlkunnar (sem við Snorri höfðum keypt miðann af 20 mín áður) fékk hann fram fyrir röð og svo hófst túrinn! Eftir 5 tíma lestarferð og slatta af bjór komum við til Hamborgar, þar sem okkur var tjáð að það væri ekki öruggt að við kæmumst að í lestinni til Parísar. Aftur óvissa og ekki fyrir ó-æðrulausa einstaklinga að þola. En við röltum bara um galtómar götur Hamborgar (á föstudagskvöldi.. þvílíkt rugl) og virtum fyrir okkur allt skrýtna og skuggalega liðið. Síðan hoppuðum við um borð í 10 tíma næturlest án þess að eiga öruggt sæti, bedda, rúm, eða hvað þetta nú heitir allt... þetta reddaðist, við fengum 6 manna klefa fyrir okkur meira að segja og skiptumst á að sofa á gólfinu og í sætunum. Meðalsvefn á mann var u.þ.b. 2,7 tímar.
Komum svo á Gar de Nord um hálf tíu um morguninn og hófum daginn á croissant, kaffi og eggjum yfir leik Þýskalands og Paraguay. Við hliðina á okkur settist alveg ekta þýskt par, rauðhærður maður með mottu og eyrnalokk, sem fagnaði ákaft, þó á niðurbældan hátt þar sem konan hans hafði greinilega engan áhuga á fússball. Það sem kom mest á óvart þarna var að garconinn talaði ensku og var ekki dónalegur, þvert á allar sögusagnir um Parísarbúa. Hringdum 10 símtöl þangað til við fundum ódýrt hótel með lausu herbergi í 16. hverfi. Fórum þangað .. helvíti ódýrt, 1300 kall nóttin á mann en aðstæður eftir því - herbergið er svona 8 fermetrar og klósettið er með e-rs konar tjaldi fyrir, alveg fáránlegt. En hvað um það, nú var haldið á Champs-Elysées og rölt í átt að Sigurboganum, fórum upp á topp og virtum fyrir okkur svaðalegt útsýni. Fórum svo á amerískan pizzustað þar sem Snorri pantaði sér 1,2 lítra könnu af bjór og þjónustustúlkan missti andlitið (og ekki síður þegar hún sá að það tók hann korter að drekka þetta). Bjórsvelgurinn lætur ekki á sér standa. Svo tók við fótboltagláp á enskum pöbb og þakið hefur eflaust rifnað af húsinu þegar Englendingar unnu 3-0, nennti ekki að gá.
Um kvöldið voru rándýru kaffihúsin og barirnir þræddir, og til að komast inn á skemmtistaði hérna þarf maður víst annað hvort að vera í félagsskap fallegs kvenfólk, vera fallegt kvenfólk eða tískuhommi. Og borga 3000 kall inn. Maður fékk að smakka á 900 kr. bjór (25 cl. Heineken í flösku) .. þetta er ekkert grín að París sé dýr borg. Leigubílstjórar í París eru f-á-v-i-t-a-r. En nóg komið af neikvæðni. Þetta er alveg mögnuð borg og ég hugsa að manni myndi ekki leiðast þó maður væri í 3 mánuði í fríi. En tíminn er takmörkuð auðlind og annað kvöld förum við til Barcelona. Óskar frændi ætlar að leyfa okkur að gista hjá sér, sýna okkur borgina og kenna strákunum að drekka Carlos III.
Í dag .. tja .. vöknuðum hálfþunnir, 28° hiti úti og sól, engin þynnka lengur. Horfðum á hinn æsispennandi leik Íra og Spánverja í félagsskap beggja þjóða, á risaskjá fyrir framan ráðhúsið. Á eftir er markmiðið að finna þungarokkarann Paul frá Laos og fá óskalag. Það er ljóst að næstu 2 vikur verða ansi mikið litaðar af HM - en það er líka bara gaman. Skrifa næst í Barcelona!
Fæ far til Njarðvíkur á eftir, til Snorra sem á heima beint á móti samviskufangelsinu fræga. Ætlum að taka okkur góðan tíma á flugvellinum til að kneyfa öl. Reikna með að kaupa íslenskt nammi handa íslenskum vinum. Svo tekur við næturflug, og Bjarni verður líklega klæddur og kominn á ról þegar við erum lentir. Hann er á leiðinni í atvinnuviðtal úti í rassgati, sem er mjög gott. Á meðan er hægt að sofa úr sér flugþreytu og svefnleysi að hluta til á Rasmus Nielsen Kollegiet. Svo er planið að fara til Hamborgar og þaðan beint upp í næturlest til Parísar. Næturflug, næturlest.. það frábærasta við þetta er að ég sef yfirhöfuð ekki í farartækjum.
But what doesn't kill you only makes you stronger!
Eina sem ég mun sakna af skerinu er veðrið góða, og það að geta ekki tekið þátt í mótmælunum á morgun. Ég treysti á ykkur, lesendur góðir, að hlaupa í mitt skarð.
Hér er ætlunin að skjalfesta hina ógurlegu lestarreisu mína, Bjarna og Snorra Páls sem farin verður dagana 14. júní - 7. júlí. Þeir sem öfunda oss of mikið geta forðast að beina viðtækjum sínum hingað, en öðrum lofa ég skemmtilegum sögum.
Leiðin mun fyrst liggja frá Kaupmannahöfn til Parísar, þaðan til Barcelona og loks til Verona, þar sem Abba mun bjóða í pasta og grappa og feta með okkur í fótspor Rómeós og Júlíu. Þaðan liggur leiðin svo til Króatíu, líklega með ferju, og gleðiborgin Zagreb heimsótt fyrst, en síðan verður yfir landamærin til Bosníu-Herzegóvínu til Sarajevo. Þaðan verður farið á paradísarslóðir Dalmatíustrandar og loks komið við í einhverri miðevrópskri borg (líklega Prag eða Vín) áður en við fljúgum heim.
ATH. miðað við fengna reynslu verður þessu plani ekki fylgt nema að hluta....
